Уйланулар: үкенеч белән ничек яшәргә?

Тормышта һәркем хаталар ясый һәм кайчак алар безнең күңелдә үкенеч булып кала. Кайберәүләр үткәннәргә әйләнеп карый да:

«Әгәр башкача эшләгән булсам...» — дип уйлый.

Әмма үкенеч белән яшәргә өйрәнүнең иң дөрес юлы — аны кабул итү һәм алга бару. Үткәнне үзгәртеп, күпме генә уйласак та, вакытны кире кайтарып булмый. Шуңа күрә үкенечкә чумып яшәү кешене бары тик туктата, аның алга таба үсешенә комачаулый. Киресенчә, һәр хатадан сабак алырга кирәк.

Бер танышым яшь чакта укуына җитди карамады, дәресләргә йөрмәде. Ул вакытта бу аңа кирәк түгел иде. Әмма еллар узып, яхшы эш таба алмавын аңлагач, үкенә башлады. Ләкин ул үзен кулга алды: кичке бүлеккә укырга кереп, яңа һөнәр үзләштерде.

Минемчә, үкенеч — начар нәрсә түгел. Ул безгә хаталарыбызны аңларга ярдәм итә. Иң мөһиме — анда «батып» калмаска, ә тәҗрибә буларак кабул итеп, алга атларга. Шул чакта гына кеше үз тормышын яхшы якка үзгәртә ала.

Галия, Кукмара

Фото: ясалма интеллект ярдәмендә ясалды