Изгелек кылып яшәү — үзе зур бәхет: Кукмара районыннан Илнар Хафизов якташларын онытмый

Һәр кеше бәхетне үзенчә күзаллый. Кемдер аны гаилә иминлегендә, кемдер хезмәт уңышларында, ә кемдер туган җиренең чәчәк атуын күреп яшәүдә таба. Безнең якташыбыз Илнар Фәнил улы Хафизов өчен дә бәхетнең мәгънәсе әнә шундый изге төшенчәләр белән бәйле. 

Сөй гомерне, сөй халыкны, сөй халыкның дөньясын! Яраткан шагыйребез Габдулла Тукайның бу шигъри юллары Илнарның тормыш кыйбласына да бик туры килә. Чыннан да, туган халкыңны ярату, аның тормышын яхшыртуга омтылу, кешеләргә игелек кылу — кешенең иң күркәм сыйфатларыннан.

Авыл мәктәбе турында сүз чыкса, кайчак аларда татар телендә белем алып, зур уңышларга ирешү мөмкин түгеллеге турында фикерләр ишетергә туры килә. Әмма тормыш моның киресен дәлилли. Республикабыз һәм районнарыбыз белән җитәкчелек итүче күп кенә шәхесләр дә нәкъ менә авыл мәктәпләрендә укып, гади хезмәт кешеләре гаиләләрендә тәрбияләнгән. Авыл тормышы аларны кечкенәдән хезмәт сөяргә, кешеләрне хөрмәт итәргә, авырлыклар алдында югалып калмаска өйрәткән. Туган телдә алган белем, гаилә тәрбиясе һәм тырышлык аларга зур тормышка юл ачкан.

...Табигатькә быел да моңсу көз килде. Кояшы да, яңгыры да мул булды. Көз үзенең матур бәйрәмнәре белән дә күңелләрне баетты. Белем бәйрәме, Өлкәннәр һәм Укытучылар көне — һәркайсыбызның күңелендә җылы хатирәләр калдыра торган истәлекле мизгелләр. Ел фасыллары алмашынып тора, көннәр бер-бер артлы уза. Әмма үткән һәр көн тарихка кереп кала, ә күңелдәге матур хатирәләр еллар узгач та җанны җылыта.

Быел да без, Пычак урта мәктәбе коллективы, тәрбиячеләр һәм мәдәният хезмәткәрләре, укучыбыз Илнар Хафизов оештырган онытылмаслык матур бәйрәмдә катнашу бәхетенә ирештек. Бу сәяхәт барыбыз өчен дә күңелле ял, рухи азык һәм зур шатлык булды.

Безне мул табыннар, тәмле сыйлар белән каршы алдылар. Танылган артистлар катнашындагы концертны карап хозурландык, Галиәсгар Камал театрында бик яхшы эчтәлекле «Ситса туй» спектаклен тамаша кылдык. Кулларыбызга чәчәкләр тотып, заманча, уңайлы автобуста җылы тәэсирләр белән туган ягыбызга кайттык. Бу көн һәркайсыбызның күңелендә озак сакланыр, әле күп тапкырлар рәхмәт хисләре белән искә алыныр.

Мондый бәйрәмнәрнең кыйммәте күңел ачу белән генә чикләнми. Алар кешеләрне берләштерә, өлкәннәргә хөрмәт күрсәтә, укытучы һәм тәрбиячеләрнең хезмәтенә бәя бирә, туган мәктәп белән бәйләнешләрне ныгыта. Ә иң мөһиме — игелекнең, ихтирамның һәм рәхмәтнең никадәр зур көчкә ия булуын тагын бер кат искәртә.

Рая Нәкыйпова, Пычак урта мәктәбенең ветеран укытучысы

Фото: шәхси архивтан