Әдәби хәзинә рубрикасы буенча яңалыклар
-
"Яшәешемдәге бар әйбер кара төскә керде" (булган хәл)
Әбием эндәшми. Йөзе үзгәреп, караңгыланып китте. Авыр сулап, ялганы тотылганга читенсенепме, акрын гына сүз башлады.
-
Кем уйлаган кодагые шундый аферист булыр дип? (булган хәл)
Тик тора-бара Айдарның "әни малае" булуы ачыкланды. Анасы сүзеннән чыкмый, ни кушса, шуны үти торган ихтыярсыз зат булып чыкты ул.
-
"Мине көт, мин кайтырмын, сиңа җимеш бакчасы үстерәсем бар" (язмыш)
Ләкин адәм баласы уйлаган эшен һәрвакытта да җиренә җиткерә алмый, дөнья аның каршысына төрледән-төрле киртәләр куя. Сабирҗан да җимеш бакчасы утырта алмады. Өченче баласы туган шатлыктан күктә очып йөргән көннәр, яңа йортта бәхет белән сөенеч хөкем сөргән чак иде...
-
"Шәһәребездә бу шаккаткыч хәлне чәйнәмәгән кеше калмагандыр" (юмореска)
“Кода-кодагыйларның күзенә ничек итеп карарбыз"
-
“Син мине бәхетсез иттең" (язмыш)
Күптән түгел әнисе бакыйлыкка күчкән, урын өстендә ятканда: “Мин ул кыздан гафу үтенер идем, улымның да якты дөньядан иртә туйганына үзем генә гаепле”, - дип әйткән
-
"Менә сиңа мә! Ашыйсы ризыгы йөртә икән бит бу баланы, шул тикле ерактан нигә кайткан дисәм"
Равилнең кисәк, уйламаганда-көтмәгәндә кайтып керүе Зөбәрҗәт карчыкны аптырашта калдырды...
-
"Миңа үз балам кирәк, килмешәкләр түгел" (булган хәл)
Ялгыз калган минутларында: "Нишләп миңа бер кеше дә ошамый соң, утызга җитәм бит инде, шулай гомер буе ялгыз яшәрмен микәнни", - дип уйланып утырган вакытлары ешая бара иде. Килде, соңлап булса да, килде аңа мәхәббәт. Ләкин ул күзаллаган, китаплардан укып хыялланган мәхәббәт түгел иде. Бик газаплы мәхәббәт булды ул...
-
"Янына хәл белергә кеше килми, шалтыратып та хәл сораучы юк" (булган хәл)
"Мин, мин сезне үлемнән алып калдым бит, апа..."
-
Синең бәйрәм җитә... (Олыяз урта мәктәбе директоры булып эшләгән Гомәр Хашимовичка багышлана)
Хәзер Гомәр мәңге “недоступен!” Ә бу дөнья әллә нишләгән.
-
Каргыш (чынбарлыкта булган вакыйгалар гәүдәләнә)
Бер минутка гына Гөлҗидә сөеклесе Сәфәргалинең күлмәге янында тукталды, кулына алды... аннан, күлмәктән борыннарга бәреп, Сәфәргалиенең исе килә иде. Бу истән ул елап җибәрде...
-
Сәер мәхәббәт (булган хәл)
Менә шуннан китә инде... Егеткә кесә телефонын яки сумкасын тартып алу өчен генә дә кешегә пычак белән кадап, канга батырып китү берни тормый. Үзенең тотылмас булуы, тирә-як халкын дер калтыратып торуы, паника тудыруы белән эченнән масаеп йөри ул.
-
Үги ана (апаем Галиябану сөйләгәннәрдән)
Әтиебез шәһәрдә заводта эштә. Төрмә дип белерсең, көн дә, төн дә эш тә эш. Бер генә кичкә кайтса да, ул кайткан көн зур бәйрәм була. Ник дисәң, ул көнне туйганчы ашыйбыз. Бу көнне үги әни дә берни дә жәлләми - әти өйдә бит. Ә әти өйдә юкта... ни генә күрмәдек.
-
Язмышка баш иеп (булган хәл)
Мин нибары 35 яшьлек хатын. Кайберәүләр минем кебек чакта яши генә башлый. Минем дә айнык ир белән сөеп-сөелеп яшисем килә. Үз тормышымны тамырыннан үзгәртергә хокукым бармы, әллә юкмы? Балалар хакына башны иеп, барысына да түзеп яшәргә генә каламы?
-
Кызыл чүәкләр (хикәя тормыштан алынды)
Бүген ял көне иде, ашыгасы җир юк, шуңа күрә күргән төшенең тәэсирен саклап ятарга уйлады, урыныннан торырга ашыкмады. Күңел сандыгындагы әбисе белән бәйле балачак хатирәләре исенә төште.
-
Хатирәләргә бирелеп (булган хәл)
Уйлар, уйлар... Аларның иге-чиге бармы икән? Алар сине чолгап алалар да, кем булуыңа карамастан, күңелләреңне йомшарталар, хәтер сандыкларыңны актаралар...
