Адый карчыгы
Мин бер төнне төш күреп уяндым. Яраткан дәү әбием, гадәттәгечә, ак яулыгын чөеп бәйләгән, күлмәгенең җиңнәрен сызганган, озын күлмәген ыштан бөрмәсенә кыстырган, кызуланып ишектән килеп керде. Ул: "Кайда югалдыгыз соң барыгыз да, сезне сагындым, күрәсем килде, - диде. - Мин озак тормыйм, озатмагыз, китәм", - диде дә тиз генә чыгып...