Авылның рәхәтен шәһәрдә аңлап булмый

Авылның үз рәхәте, аны шәһәрдә аңлап булмый. Таң белән уянып, капка төбенә чыгып бассаң — һавасы башка, тынлык, кошлар тавышы. Күрше сыер савып йөри, икенчесе мич ягып җибәргән — төтен исе тарала. Эш күп, әлбәттә, тик шушы мәшәкатьләрдән ямь табасың.

Бәрәңге утырту, печән өсте, каз өмәләре — күңелдә матур хатирә булып саклана. Авыл кешесе җир белән дус, шуңа күрә авырлыкны да җиңелрәк кичерә. Авыл табынында үзең үстергән бәрәңге, үз сыерыңның сөте булса — рәхмәтле буласың. Яшьләр дә авылдан китмәсен, аның кыйммәтен аңласын иде.
Газета укучы

Фото: Йолдыз Низамиева/ «Кукмор-информ»