Кибетче: 18 сум өчен вакланып тормагыз инде!

Күптән түгел кибеттә күңелне төшерерлек хәл булды. Көндәлек кирәк-ярак алырга гына кергән идем, ашыгып торгангамы, акчаны түләгәндә чекка шунда ук игътибар итмәдем. Өйгә кайткач карасам — бәяләр туры килми, 18 сум артык алганнар икән.

Элек мондый хәлгә очраганым булмады, шуңа аптырап калдым. Иртәгәсен шул ук кибеткә барып, тыныч кына сатучыга әйттем.

Ул исә, елмаеп кына:

«Әй, 18 сум өчен вакланып тормагыз инде!» — диде.

Шул сүз йөрәккә тиде. Мин бит акча җыеп йөрүче түгел, ләкин гаделлекне яратам. Бүген 18 сум, иртәгә 180 сум булмас дип, кем гарантия бирә?

Күпләребез аз акчаны санга сукмый, шуңа күрә кайберәүләр шуннан файдалана кебек. Безнең һәр тиен — үзебезнең хезмәтебез, тир түгеп тапкан акчабыз. Кибет хезмәткәрләре дә, акча санаган кешегә «вакланып торма» дип әйтү урынына гафу үтенсә, күпкә күңеллерәк булыр иде. Халыкны хөрмәт итү, сатып алучыга җылы сүз әйтү  зур хезмәт сорамый бит ул. Бәлки сатучының кәефе булмагандыр, ләкин аның сүзләре озакка хәтердә калды. Кайчак 18 сум түгел, бер җылы сүз дә кеше күңелен күтәрә ала яисә киресенчә — төшерә дә.

Мин моны зур гауга итеп чыгармыйм, ләкин һәркемгә сабак булсын иде. Акча күпме генә булмасын, һәр тиен исәптә булырга тиеш. Сатып алучысыз кибет тә, сәүдә дә яши алмый. Шуңа күрә бер-беребезгә ихтирам белән карасак иде. Гаделлек һәм ихласлык бетмәсен иде дөньябызда. Исемемне язмыйм, үпкәләмәгез, әмма күңелемне бушатасым килде.
Газета укучы

Фото: «Татар-информ» МА